Hieronder kan je een interview lezen met een hooggevoelig meisje van 16 jaar.

Dit zijn de vragen die ik aan haar heb gesteld:

1. Kun jij je vinden in de beschrijving van hooggevoelige kinderen op deze website?

2. Zou jij jezelf hooggevoelig noemen of vind je dat het teveel klinkt als een etiket of als hokjesdenken?

3. Vind jij het goed/nodig dat er meer aandacht komt voor gevoelige kinderen? Op scholen bv.? Hoe is dat in jouw school?

4. Wat vind jij van de tips die ik geef? Zijn ze voor jou herkenbaar?

5. Kan je misschien iets over jezelf schrijven? Over hoe jij je gevoeligheid ervaart en er mee omgaat? Zijn er veel mensen die jou hierin begrijpen? Vriendinnen bv. ?

Antwoorden:

1. Ik kan me goed vinden in de beschrijving over hooggevoelige kinderen, alles van die kenmerken klopte voor mij behalve de laatste.

2. Ik weet niet echt hoe ik mezelf zou noemen, ik haat etiketten en hokjesdenken dus een hooggevoelig kind zou ik mezelf niet noemen. Het is nogal moeilijk uit te leggen, ik wil gewoon mezelf zijn en ik ben dus gewoon ***, ik heb geen andere namen.

3. Ik voel me goed op mijn school nu, het heeft veel moeite en tijd gekost om de goeie school te vinden! Maar op mijn school krijg ik geen speciale hulp ofzo… Wat me wel belangrijk lijkt, is dat de klassen vrij klein moeten zijn voor kinderen die moeite hebben met les volgen. Dat heb ik namelijk ook. Het is een klas van 15 leerlingen. Vroeger zat ik met 30 kinderen in de klas en ik verdronk er gewoon in… Ik had ook faalangst en heb het nu nog! Maar ik kan er al stukken beter mee omgaan.

4. De tips zijn zxc3xa9xc3xa9r herkenbaar, vooral dat onderdeel van dieren en de natuur raakte mij! Ik kan echt niet zonder de natuur en wil er alles aan doen om de bossen en de aarde te redden… Het klopt ook helemaal dat ik gek ben van dieren… Ze begrijpen je… voelen alles aan en leren je zoveel… Ik doe aan paardrijden en paarden hebben me echt keiveel geleerd. Met honden kan ik het best omgaan. Ze begrijpen me het best en ik begrijp hen ook…

Ik moet zeggen dat ik nooit echt heel volwassen ben geweest… maar mama zegt wel dat ik soms hele wijze dingen heb gezegd toen ik klein was…
Ik heb ook langer moeten huilen over m’n vaders dood dan mijn zus en heb er nu nog verdriet van… Hij was weggelopen van huis (hij had ook faalangst) en ik was altijd op hem blijven wachten… Ik bleef positief… Ik zei tegen mama dat hij wel terug ging komen. Tot op een nacht ik een rot gevoel kreeg… zonder reden… Ik weet niet of het een engel was of gewoon m’n eigen gevoel die me vertelde dat hij niet meer terug kwam en dat hij dood was…

De volgende dag na school (ik had ook moeite met school) waren er mensen in ons huis en mama was aan het huilen… Ik had meteen door wat er aan de hand was maar wilde eerst ontkennen dat het waar was…
Ik heb hem vaker gezien en gehoord en heb met hem kunnen praten na z’n dood…
Ook zag ik na z’n dood nog een hele lange tijd (ook al zag en hoorde ik hem niet meer) geesten die ik niet kende!
Ze kwamen vooral s’ nachts of in het donker… mij plagen… bang maken… Sommigen waren echt heel eng… Ik weende altijd als ik er een zag… en durfde nooit alleen naar boven als ik moest gaan slapen…
In m’n bed was ik te bang om mama te roepen en ik deed altijd m’n hoofd onder de dekens ook al zweette ik van de hitte en kreeg ik geen frisse lucht…
Maar dat wil ik allemaal achter me laten… Dat is het verleden en ik leef in het nu ( en ook al een beetje in de toekomst).

Ik moet zeggen dat ik altijd heel kinderachtig ben geweest! Ik speel nu nog met pluches en heb altijd te veel fantasie gehad… Ik ben erg trots op m’n fantasie… want zonder lijkt me de wereld maar saai en triest… Ik ben blij dat ik nog speel en ben van plan ook nog te spelen als ik volwassen ben… Die speelsheid, fantasie en creativiteit horen gewoon bij mij. Ik zou het niet anders willen…

5. M’n vriendinnen begrijpen het en hebben zelf ook zo hun problemen en gevoeligheden… Ik haat mezelf vaak omdat ik zo’n huilebalk ben… Ik schaam me altijd dood als ik begin te huilen… Bijvoorbeeld, het liefst wil ik gewoon lachen samen met de rest als ik iets gxc3xaanant heb gedaan maar meteen als er zoiets gebeurt, springen er tranen in m’n ogen… Ik ben dan niet verdrietig en heb ook geen pijn…
Het gebeurt gewoon zonder reden en ik haat het echt… Dan zeggen alle andere mensen: “Heb je je pijn gedaan? Gaat het? Daar hoef je toch niet om te huilen?!”
En al die reacties zorgen er enkel voor dat ik harder begin te wenen… Ik haat het zo!

Bij taekwondo was ik een keer gevloerd en begon te wenen… (alweer zonder reden want ik had geen pijn en was zelfs blij) De man die me gevloerd had zei echt 10 keer sorry of zo en ik probeerde er alles aan te doen om te stoppen. Want als niemand iets zegt kan ik gewoon vanzelf stoppen met huilen… Dat is makkelijker voor me…

Ik ben al stukken minder gevoelig dan vroeger en wil ook gewoon normaal kunnen zijn dus daar blijf ik aan werken.

De poxc3xabzie die je hieronder kan lezen is geschreven door twee (hoog)gevoelige meisjes. Ik dank hen beiden van harte voor het delen van deze bijzondere teksten!

Hallo,

Mijn naam is Leen. Ik ben geboren in 1982 als oudste dochter in een gezin van 3 kinderen.

Ongeveer 6 jaar geleden ben ik te weten gekomen dat ik hooggevoelig ben, mede dankzij het boek Hoogsensitieve personen. Hoe blijf je overeind als de wereld je overweldigt?, geschreven door Elaine N. Aron. Dit boek was voor mij zeer herkenbaar.

Deze ontdekking, het feit dat ik een gevoeliger zenuwstelsel heb dan de gemiddelde mens, was voor mij een hele geruststelling. Het plaatste mijn leven tot dan toe in een ander daglicht en er vielen vele puzzelstukjes op hun plaats…

Net zoals andere hooggevoeligen stond ik door mijn sensitief zenuwstelsel als kind al voor de nodige uitdagingen. Zo was ik erg gevoelig voor de stemmingen en emoties van de mensen rondom mij, waardoor ik mijn eigen gevoelens vaak moeilijk van die van een ander kon onderscheiden. Als iemand in mijn omgeving bijvoorbeeld ongelukkig of verdrietig was, nam ik die gevoelens snel over.

Mijn gevoeligheid voor prikkels als geluid, licht, drukte, bepaalde voedingswaren, enz. was in die tijd al aanwezig, maar nog niet zo sterk als de laatste jaren. Deze “prikkel-gevoeligheid” is sterk toegenomen in de voorbije periode. Ik heb veel rust en tijd alleen nodig om al deze prikkels en indrukken te kunnen verwerken.

Het leren omgaan met deze en andere uitdagingen, die je als hooggevoelige op je levensweg kan tegenkomen, is in mijn ogen een voort-durend leerproces dat veel zachtheid, moed, geduld en zelfkennis vraagt. In wezen is hooggevoeligheid een kracht en geen last, maar dit ook zo kunnen zien en ervaren vergt meestal wel wat tijd. Voor mij persoonlijk is de verbinding en de ontmoeting met andere hooggevoeligen hierbij een zeer grote steun geweest.

Gelukkig zijn er ook veel voordelen verbonden aan hooggevoeligheid. Ik kan bijvoorbeeld intens genieten van de natuur en van muziek… En ik heb een bijzondere band met dieren, die ik vaak op een diep niveau aanvoel.

Mijn groot empathisch vermogen helpt me verder ook om mij gemakkelijk te kunnen inleven in anderen, wat ik als een grote meerwaarde ervaar in mijn vriendschappen en relaties.

Neen, ik zou mijn speciale voelsprietjes echt niet meer willen missen… Ze horen gewoon bij mij en geven me de kans om het leven op een rijke en intense manier te beleven. Om zachtjes door het leven te dansen op mijn eigen tempo en op mijn eigen unieke manier!

Ik ben er persoonlijk van overtuigd dat het leren omgaan met hooggevoeligheid een voort-durend leerproces is dat geduld, zachtheid, zelfkennis en moed vraagt. In wezen is hooggevoeligheid een gave en een kracht en Ik had als kind en tiener

Als kind waren er al duidelijke signalen van mijn hoogsensitiviteit. en mijn inlevingsvermogen was ook erg groot. Net als mijn gevoel voor rechtvaardigheid… Zo was ik in de lagere school steeds bezorgd om de gepeste kinderen; ik zag het onbewust als mijn taak om hen bij te staan en te verdedigen.

Als opgroeiende puber werd ik vervolgens zelf vaak gepest, iets wat ik maar moeilijk kon verwerken. Ik was ook erg perfectionistisch en had vaak last van faalangst. Om alle indrukken en prikkels rondom mij te kunnen verwerken trok ik me als tiener regelmatig terug op mijn kamertje, waar ik lekker kon dagdromen en fantaseren over mijn grote idool, Koen Wauters. Zalig vond ik dat, die tijd alleen met mezelf!   

Na de middelbare school ging ik naar de universiteit waar mijn faalangst me bleef achtervolgen. In mijn eerste licentie kreeg ik ook last van allerlei vreemde chronische kwalen zoals het prikkelbare darmsyndroom. Terwijl ik voordien met gemak alles kon eten en drinken, werd ik nu ook gevoelig voor sommige voedingswaren (brood, suiker, melk, enz.) en bepaalde drankjes.

In de jaren die volgden, werden mijn lichaam en zenuwstelsel alsmaar gevoeliger en gevoeliger. Mijn behoefte aan afzondering en rust werd bijgevolg ook steeds groter. Activiteiten die voor andere leeftijdsgenoten geen probleem vormden, zoals uitgaan of op restaurant gaan, moest ik vaak aan mij voorbij laten gaan.

Na mijn afstuderen ging ik vervolgens aan de slag als leerkracht Nederlands-Engels in het secundair onderwijs, een job die ik met hart en ziel heb gedaan, maar die ook veel van mijn krachten vergde. Ik heb nadien ook nog een jaar gewerkt als educatief gids voor jonge kinderen, scholieren en studenten. Dit was een heel boeiende maar eveneens erg vermoeiende job.

Op mijn 25ste was ik uiteindelijk, mede door allerlei pijnlijke gebeurtenissen in mijn familiale omgeving, fysiek en emotioneel zodanig uitgeput dat werken niet meer haalbaar voor me was en ik chronisch vermoeid werd. Momenteel ben ik nog steeds herstellende maar ik heb er alle vertrouwen in dat ik volledig zal genezen.

Misschien klinkt het nu alsof ik tot hiertoe enkel de nadelen van mijn verhoogde gevoeligheid ervaren heb maar dat is allesbehalve waar…

Je mag zijn
wie je bent
en zoals je bent
met jouw kwaliteiten en gebreken

om te worden
wie je in aanleg bent
maar zoals je je nog niet
durft vertonen

en je mag dat doen
op jouw wijze
en in jouw tijd

A. Terruwe

 * * * Sterrenzaadjes * * *

Van harte welkom !

Deze website is bestemd voor ouders en begeleiders van hooggevoelige kinderen. U kan hier informatie en nuttige tips vinden die kunnen helpen bij de opvoeding van een hooggevoelig kind.

Indien u dit wenst, kan er via mail ook advies gegeven worden over bepaalde vragen die u hebt over uw kind. Klik daarvoor links op de knop online advies.

[ Alle afbeeldingen op deze website kunnen worden vergroot door erop te klikken. ]

Ik vraag hiervoor een vrije bijdrage die u volledig zelf kan bepalen. Ik doe dit werk namelijk vanuit mijn hart en heb geen commercixc3xable doeleinden met deze website. Wel vind ik het belangrijk dat de stroom van geven en ontvangen min of meer in balans is…

Om u een gerichter antwoord te kunnen geven, zou het handig zijn indien u – naast uw specifieke vraag – ook een (zo recent mogelijke) foto van uw kind opstuurt en zijn/haar naam en leeftijd. Dankzij deze bijkomende gegevens kan ik me gemakkelijker afstemmen op uw kind. U mag er ten zeerste op vertrouwen dat ik deze informatie met alle discretie en respect zal behandelen.

• http://www.hooggevoeligvlaanderen.be/
• http://www.hspvlaanderen.be/ : Zij organiseren ook kampen voor hooggevoelige kinderen.
• http://www.sensitief.be/
• http://www.hooggevoelig.nl/

Wenst u graag meer te weten over hooggevoeligheid?

Op deze pagina vindt u een uitgebreide lijst met boeken over hooggevoeligheid in het algemeen.

Een boek uit deze lijst dat specifiek over hoogsensitieve kinderen handelt, is het boek Het Hoogsensitieve Kind. Help je kinderen op te groeien in een wereld die hen overweldigt. door Elaine N. Aron.

Het tijdschrift Klasse heeft verder ook ooit een erg boeiend artikel gepubliceerd over hooggevoeligheid bij kinderen. Dat artikel vindt u hier.

Elk (hooggevoelig) kind is als een uniek zaadje met oneindig veel talenten en mogelijkheden in zich, dat in de juiste omstandigheden en omgeving volop tot zijn recht kan komen en ont-kiemen…

Alle kinderen kunnen in principe baat hebben bij volgende tips, maar voor het welzijn van hooggevoelige kinderen zijn ze vrijwel onontbeerlijk.

1. Liefde & bevestiging

Vanwege hun gevoeligheid voor (zelf-)kritiek, hebben deze kinderen veel behoefte aan liefde en bevestiging. Om hun zelfvertrouwen te versterken, is het belangrijk dat zij voelen dat ze er helemaal mogen zijn, gewoon zoals ze zijn. Bevestigen, loven en bewonderen: doe het zoveel mogelijk. Een hooggevoelig kind loopt niet snel naast zijn schoenen.

Anderzijds is het van belang dat u uw kind, dat zich vaak “anders” voelt dan de anderen, niet bevestigt in zijn / haar gevoel van anders-zijn. Hooggevoelige kinderen zijn niet specialer dan andere kinderen maar natuurlijk ook niet minderwaardig aan hen. Doordat hun zenuwstelsel fijngevoeliger is, hebben ze gewoon een andere “gebruiksaanwijzing” nodig (als die voor kinderen xc3xbcberhaupt al bestaat natuurlijk).

2. Ruimte voor eigen-wijsheid

Hooggevoelige kinderen bezitten van nature vaak een diepe wijsheiddie erkend en gehoord wil worden. Hun kijk op de dingen is vaakeigenzinning en “volwassen”.

Alsouder is het soms niet zo gemakkelijk om geconfronteerd te wordenmet zulke wijze uitspraken… Toch is het heel belangrijk dat dezekinderen gehoord worden.Indien een kind voelt dat zijn visie niet aanvaard oferkend wordt, is de kans immers groot dat het zich terugtrekt inzichzelf en zichzelf ontkent. Op die manier kan de eigen-wijsheid van hetkind niet ten volle tot ontplooiing komen.

3. Veiligheid

Gevoelige kinderen worden vaak geplaagd door angstenen voelen zich ook vlug onveilig. Ze houden niet van nieuwe situatiesen hebben vaak een extra duwtje in de rug nodig om hun grenzen teverleggen. Hxc3xa9xc3xa9l belangrijk is dat ze hierbij door een vertrouwd iemandop zachte en geduldige wijze worden aangemoedigd xc3xa8n op hun eigen tempo…

Het is soms niet zo gemakkelijk om met hen een vertrouwensband tecrexc3xabren. Om het vertrouwen op te bouwen, is het van belang dat u rustignaar hen luistert, op respectvolle wijze en zonder oordeel. Alseen kind voelt dat zijn angsten serieus genomen worden en dat ze ergewoon mogen zijn, zal hij/zij zich sneller rustiger en aanvaard voelen.

4. Structuur & rust

Een evenwichtig dagschema is erg belangrijk voor een hooggevoelig kind, dat veel behoefte heeft aan structuur en een regelmatig ritme (op tijd gaan slapen, regelmatige maaltijden, enz.). Overleg hierover best zoveel mogelijk met uw kind, een te strak schema kan namelijk ook snel aanleiding geven tot een gevoel van onvrijheid.

Omdat hooggevoelige kinderen gemiddeld sneller overprikkeld raken dan andere kinderen, is het verder ook van belang dat u de nodige rustpauzes voor uw kind inlast. Op tijd ontspannen of wat rusten is een must.

Vaste rituelen kunnen ook helpen om uw kind een gevoel van houvast te geven, zoals samen de dag overlopen als de school uit is, wat rustige muziek opzetten een uurtje voor het slapengaan, enz.

5. Natuur & dieren

De natuur is voor hooggevoelige kinderen een ideale plek om te herbronnen, ontspannen en ontladen. Een boswandeling of een dagje aan zee bijvoorbeeld kan helpen om even alle prikkels van de school en de stad los te laten en om verse krachten op te doen. 

Deze kinderen voelen zich ook vaak nauw verbonden met dieren, die echte vrienden en healers voor hen zijn.

Ze voelen zich in zekere zin vaak veiliger bij dieren dan bij mensen omdat de liefde van dieren onvoorwaardelijk is.

6. Sport & spel

Omdat hoogsensitieve kinderen vrij veel “in hun hoofd zitten” en ijverig kunnen piekeren, hebben zij er veel baat bij om een goed lichaamsbewustzijn te ontwikkelen en op tijd te ontspannen. Sport & spel kunnen hierbij helpen.

Dit hoeven natuurlijk geen zware sporten te zijn. Dansen, wandelen of fietsen zijn bijvoorbeeld ideale manieren om alles even los te laten en lekker te ontspannen.

Gevoelige kinderen zijn van nature meestal ook wat serieuzer aangelegd dan andere kinderen. Humor is voor hen dan ook onontbeerlijk om het leven wat rooskleuriger en lichter te kunnen bekijken!

7. De juiste voeding

Hooggevoelige kinderen hebben doorsnee ook een gevoeligere spijsvertering en hebben vaker last van allergiexc3xabn of intoleranties.

Om een grotere fysieke weerstand op te bouwen, kunnen zij enorm veel voordeel ondervinden van biologische voeding op basis van granen, groenten, fruit, peulvruchten,  enz. Vlees en vis zijn niet noodzakelijk verboden.

Suiker is vaak een grote boosdoener voor deze kinderen. Om hun zoetbehoefte te bevredigen kan fruit een goed alternatief zijn. En er bestaan tegenwoordig ook zeer lekkere natuurlijke suikervangers zoals rijstsiroop of agavesiroop (te koop in biowinkels).

Melk kan ook gemakkelijk vervangen worden door sojamelk of rijstmelk in geval van lactose-intolerantie.